Ἡ Γνώση τοῦ Θεοῦ
Πατρὸς Εὐαγγέλου Μάγειρα. Ἡ Γνώση τοῦ Θεοῦ. Ἡ Διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ γιὰ τὴ Θεία Γνώση. Ἔκδοση Β΄. Ἀθήνα, 2023.
π. Ευάγγελος Μάγειρας | Εὐρώπη | Σύγχρονα Βιβλία
Πρόλογος
Ὁ σύγχρονος –αὐτονομημένος πλέον ἀπὸ τὴ θρησκεία– Εὐρωπαῖος, ποὺ τόσο φαίνεται νὰ ἀποστρέφεται τὸ θρησκευτικό του παρελθόν, ὥστε ἀπὸ πολλοὺς νὰ ὀνομάζεται «μεταχριστιανικός», δὲν θὰ ἦταν καθόλου ὑπερβολικὸ ἂν ὀνομαστεῖ γνήσιο παιδὶ τῆς σχολαστικῆς θεολογίας, καθὼς ἡ αὐτονόμησή του ἀπὸ τὴ θρησκευτική του πίστη δὲν σήμανε καὶ διαφοροποίηση τοῦ τρόπου σκέψης του.
Ἡ Ἀναγέννηση, ὁ Διαφωτισμὸς καὶ τὰ ἄλλα μικρότερης ἔντασης πνευματικὰ κινήματα τῆς δυτικῆς Εὐρώπης, ἀναπτύχθηκαν πάνω στὴ σχολαστικὴ ὀπτική. Ἔτσι, σήμερα σὲ κάθε δομὴ τοῦ δημόσιου καὶ ἰδιωτικοῦ βίου βρίσκει κανεὶς τὶς θεολογικὲς προϋποθέσεις τοῦ Σχολαστικισμοῦ, κύρια χαρακτηριστικὰ τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ Νοησιαρχία καὶ ἡ Διαρχία.
Μέσα στὸ πλαίσιο αὐτό, ἡ μελέτη καὶ ἀνάλυση τῆς ὀρθόδοξης πατερικῆς σκέψης ἔχει πολὺ ἐνδιαφέρον, ὄχι μόνο φιλοσοφικό, ἀλλὰ κυρίως καὶ κατ’ ἐξοχὴ πρακτικό. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, βλέποντας τὸν ἄνθρωπο ὡς πρόσωπο καὶ τὴ σχέση του μὲ τὸν Θεὸ καὶ τὸν κόσμο σὲ μιὰ πραγματικὴ ἑνότητα, χωρὶς νὰ αἴρεται ἑκατέρωθεν ἡ φυσική τους ἑτερότητα, εἰσάγουν τὶς προϋποθέσεις γιὰ μιὰ κοινωνία ὅπου ὁ ἄλλος (ἄνθρωπος, ζῶα, φύση) δὲν θὰ εἶναι ξένος καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀντικείμενο ἐκμετάλλευσης. Ὁ Καταφατισμός (=θεολογία τῆς Ἀποδοχῆς) καὶ ὁ Ἀποφατισμός (=θεολογία τῆς Ἄρνησης) κάτω ἀπὸ τὴν πατερικὴ ὀπτική, τὴν ὀπτικὴ τῆς ζωντανῆς κοινωνίας καὶ μετοχῆς, καὶ ὄχι τῆς ἀποσπασματικῆς νόησης, δείχνουν πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτή.
